YOKUŞA AKAN SULAR

Mustafa Kutlu hikayeceliğinde evrensel unsur olarak insan bulunur devamlı. O
insanı ele alırken geçirdiği değişikleri yansıtarak aktarır ki bu da toplumdaki
insan şekline bir örnek olarak gösterilebilir. Yokuşta akan sular kitabında
olduğu gibi. Olayın sosyolojik yanına baktığımız zaman genel olarak şöyle bir
durum ortaya çıkar: köyden kente göçün sonuçları karşısında insanın durumu,
karşılaştığı sorunları, geçirdiği değişimleri görebiliriz.

İnsanı hangi yönden ele alırsak alalım. Son tahlilde kendi benliğiyle bir insan
ortaya çıkar. İnsan yaşadıkları ile insandır. Hikaye karekteri olan Bican da
öyle. Bican Kars’ın Göle kazasından yüzünü ter basmış haliyle dayısının yanına
İstanbul’a gelir. Olayların şekillenmesi ve köyden kente geçiş sürecinin bir
insan üzerinden anlatıldığı hikayede ruh halinin yansıması olarak şaşkın bir
insan portresi sunuyor karşımıza.

Tarım toplumundan sanayinin çarkları arasında dönen zamana geçiş evresi geçiren
bir Türkiye portresi çizen kitap o dönemin siyasi halinden de parçalar
aktararak olayların insanlar üzerindeki etkisine vurgular yapılıyor.

Sendikaların kurulması ve bunların ne olduğu, grevler ve iş-işçi hakları
üzerine anlatılan olaylar Bican karekterinin gözlerinden yansıyarak ve ruh
halini resmeyleyerek anlatılıyor. Bu da olayların bir insan gözünde nasıl
canlandırılmasına örnek gösterilebilir Kutlu işte bunu çok iyi yapıyor.